[nakaupo ako sa gilid ng hagdanan]

hmmm...

pantene.





hmmm...

rejoice.

straight na straight!





hmmm...

rejoice rin...





hmmm...

creamsilk....

sure ako.





hmmm...

imported na shampoo?

ano kaya 'yon?





hmmm...

ivory?

buhay pa pala 'yon?




hmmm...

err...

amoy good evening bath





hmmm...

head and shoulders!

akala mo ha!




hmmm...

pantene ulit.





hmmm...

palmolive!!




hmmm...

kung ano man 'yan

ang bango!





hmmm...

pantene...

pareho tayo.





hmmm...

palmolive naturals...

nagamit ko na dati 'yan.





hmmm...

wow old school

j&j baby shampoo lol!





hmmm...

uhhh...

ang labo ng amoy~



eh? teka...

kulot...



ang tindi mo miss...

ph care?

relient k has a new album out. go download.

five score and seven years ago

~walang imik~

walang ibang maririnig kundi ang kalansing ng mga baso't bote

ang tawanan ng mga lasing sa kabilang mesa

mga samu't saring kwentuhan tungkol sa mga gelpren at asawa

ang tunog ng videoke

ang sintunadong boses ng mama

at ang amoy?

beer at yosi. pawis ng lalaki.

amoy kabiguan.

~lumapit ako sa isang lalaking nakaporma't dekurabata~

siya:

tara 'igan

sabay tayong magpagewang-gewang

lubusin na natin 'to

habang damang dama pa natin ang pag-ikot ng mundo.

ang pag-ikot ng mundo

ang pag-i kot ng mun do.

syet~ pare ang kulit ng sahig oh?!

ang hirap tumayo

ang hirap bumangon.

'tang ina kasi eh.

'tang inang babae 'yan!

lecheng lalaki 'yan!

kung alam ko lang, 'di sana

noon pa lang

eh nag-inuman na lamang!

at hindi na umasa pa.

umasa pa

um a sa pa.

ta g ay pa.

pare?

uwi na tayo?

ang bilis na ata ng ikot ng earth

baka mamaya malaglag tayo sa moon.

walang oxygen doon.



ako:

... lasing ka na




siya:

hindi pa




ako:

sige na, uwi na




siya:

gago ka ah! kilala mo ba tatay ko?! henral ang tatay ko




ako:

tatay ko si shaider




siya:

ah ganoon ba? hanep ah!

sorry pare kung mainit ulo ko.

medyo lasing na ata ako eh.




ako:

pansin ko nga eh. sige, ok lang.



~tinawag ko ang isang tauhan~

bantayan n'yo 'to. baka magmaneho pa eh.

tayo pa ang madale.


~bumalik ako sa sulok na kanina'y kinaatayuan~

isa pa lang ang lasing.

maaga pa, nagsisimula pa lamang.

mamaya, lahat sila ganyan na mag-isip.

mahirap nanaman magsara.

pero ok lang.

masarap pagkakitaan ang kabiguan.

ang pagbebenta ng aliw...

na ligal.

i'll keep this short.

it was so bad

that it made me want to watch piolo pascual..

in a threesome with juday and sharon.

freaking movie.

don't watch it.

bakit ganon?

kapag ang mga tao

nagsosorry, nakangiti?!

parang...

when someone steps on you

tapos you scream like

putanginang-pack-shit~ ouch!

the person goes

"oh my god, i'm sorry "

or

"shit! pare, sorry ha! "



ang labo!

para kasing nawawala na 'yong sense ng pagsosorry eh.

'di ba?!

to feel sorry nga is to express sorrow or pity?!



i know...

sometimes, guilty rin ako dito

i say sorry nang nakangiti...

minsan nga i lough my ass out pa habang nagsosorry...

pero mali eh...

ang pangit.



come to think of it,

probably it's better na sabihing...

paumanhin or i didn't mean it

na lang

para kahit na hindi mapigilang ngumiti,

at least hindi ka mukhang nanggagago.



pag sorry kasi...

ang pangit pag nakangiti.



so 'yon lang.

ang point ko lang,

you just say the word sorry

if you can say it properly...



but then again...

kung maganda ka,

and you have enough taray tucked inside your foundation,

you can always say...



"duhh, it's not my fault kaya...

your foot is like making harang the path eh noh?!

ughh... anyway, super pasensya."



and yes...

i accepted her apology with a smile.

iba na kasi pag girl power eh.

minsan nga ikaw pa ang magsosorry.